Tytuł: ,,Świat według Boba''
Autor: James Bowen
Tłumaczenie: Andrzej Wajs
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Nie ma co ukrywać, że jestem zwolenniczką ideologi ,,Trzy razy K'', czyli: kot, książka i kawa. Dlatego też gdy dobiegły mnie słuchy o powstaniu kolejnej powieści o kocie Bobie (co okazało się udaną kwintesencją dwóch ogniw mojej zasady), nie omieszkałam po nią nie sięgnąć.
Już na wstępie pragnę zaznaczyć, że czytelnikom nie znającym jeszcze tego rudego kocura, polecam sięgnięcie po pierwszą część cyklu pt. ,,Kot Bob i ja'', a zaraz po tym po ,,Świat według Boba'' - świetną kontynuację.
James Bowen dotychczas zarabiał na życie na ulicy jako grajek oraz sprzedawca magazynu. Gdy pewnego dnia na wycieraczce przed domem znalazł bezdomnego kocura, zdecydował się go przygarnąć i nadał mu imię Bob. Nie przypuszczał wówczas, że przyjmuje pod swój dach nowego najwierniejszego kompana, a zarazem niezwykły dar od losu, który już wkrótce miał odmienić jego życie i pomóc na dobre wyrwać się ze szponów narkotykowego nałogu.
,,Od tej pory byliśmy już nierozłączni, dwie zbłąkane istoty z trudem wiążące koniec z końcem na londyńskim bruku''.
Jak niespodziewane przedsięwzięcie wpłynie na losy kocura o niespotykanej osobowości i jego właściciela? Czy uda im się zyskać sławę, a może książka okaże się niewypałem?
W
,,Świecie według Boba'' opisane zostały autentyczne wydarzenia.
Udowadnia to, że niezwykłe przygody mogą przytrafiać się w życiu nie
tylko bohaterów, wykreowanych przez wyobraźnię autorów, ale również
osobom (i kotom) z krwi i kości, które możemy niepostrzeżenie mijać na
co dzień.
James Bowen przede wszystkim w ciekawy sposób obrazuje swoją zażyłą przyjaźń z Bobem: wzajemną troskę, nierozerwalną nić przywiązania, swoistą telepatię i porozumiewanie się bez słów. Wyraźnie widać, że dla człowieka, który stracił kiedyś niemal wszystko przez obdzierający z szaty człowieczeństwa nałóg, kot-przyjaciel jest bezcennym kompanem.
,,Zbyt długo odczuwałem dojmujący brak tych trzech bezcennych rzeczy - wiary, nadziei i miłości. A potem, nagłym zrządzeniem losu, wszystkie trzy zostały mi ofiarowane. W osobie przekornego, wesołego, mądrego, niekiedy marudnego, lecz nieodstępującego mnie na krok kocura, który odmienił moje życie''.
Mamy również okazję przyjrzeć się mechanizmowi powstawania pierwszej powieści o
Bobie (polski tytuł:
,,Kot Bob i ja''), poznać emocje towarzyszące
Jamesowi i Bobowi podczas premiery.
Ci, którzy do tej pory postrzegali koty w stereotypowy sposób: jako
egoistyczne, puchate i wyjątkowo gnuśne kanapowe mruczki, z pewnością
będą zadziwieni umiejętnościami Boba. Nie potrafiłam powstrzymać
uśmiechu przy opisach jego niesfornych psot, pomysłowych sztuczek i
zabawnych przyzwyczajeń. Zauważyłam także wielką dozę zwierzęcej
inteligencji i empatii, jaką obdarzony jest kocur.
Autor zwraca również uwagę na problem wykluczania byłych narkomanów z łona społeczeństwa oraz trud, jaki niesie ze sobą praca na ulicy: agresywni konkurenci, przechodnie, rzucający nieprzychylne komentarze to tylko namiastka świata codzienności, która znana jest nam tylko ze słyszenia bądź telewizji.
,,Nikt, choćby miał najszczersze intencje, nigdy nie pojmie do końca, czym jest życie na ulicy, jeśli sam go nie doświadczył''.
,,Świata według Boba'' może pochwalić się piękną polską wersją okładkową, którą zawdzięcza wydawnictwu Nasza Księgarnia. Czcionka jest przyjazna dla oczu, a umieszczane od czasu do czasu między rozdziałami czarne kocie łapki i sylwetki mruczków są wręcz urocze.
Książkę czyta się lekko, przyjemnie i z uśmiechem. Takie lektury są idealne, gdy chcemy zrobić sobie mały przystanek między kolejnymi trylogiami i sagami. Powieść ta jest idealna dla czytelników z różnych grup wiekowych: od młodszych po seniorów.
Język, jakim posługuje się James Bowen, jest prosty i niewydumany, co idealnie wpasowuje się w klimat powieści. Autorowi zdarza się także zwracać bezpośrednio do czytelnika, dzięki czemu towarzyszy nam wrażenie, że autor siedzi tuż obok nas i opowiada.
Reasumując: ,,Świat według Boba'' to piękna opowieść o tym, że zwierzę nie zwraca uwagi na pozycję społeczną czy ilość zer na koncie. Przyjaźń między kotem a człowiekiem to coś więcej niż zwierzęce pieszczoty, w zamian za karmienie i dach nad głową: to więź spajająca dwie bratnie dusze i dająca im siłę do życia. Najwyższy więc czas, by rzucić wyzwanie stwierdzeniu ,,Pies jest najlepszym przyjacielem człowieka''.


Czytałam, chyba rok temu, "Kot Bob i ja" i muszę przyznać, że byłam zachwycona. Nie wiedziałam, że ukazała się kontynuacja. Mam nadzieję, że dane mi będzie przeczytać "Świat według Boba" ;) Pozdrawiam ❤
OdpowiedzUsuńSzczerze powiedziawszy, bardziej przepadam za psami, niżeli kotami, a to dlatego, że kota raz miałam i nie wspominam dobrze tego okresu w moim życiu. Mimo to jednak z chęcią sięgnę po powyższą książkę, zaraz po tym jak nadrobię zaległości z jej poprzedniczką ;)
OdpowiedzUsuńPozdrawiam,
http://czytelnicze-turbulencje.blogspot.com/
Oj, to zdecydowanie nic dla mnie. Ja jestem stuprocentową psiarą, a za kotami nie przepadam. Raz przez jednego niemal się nie udusiłam, więc o nie, nie! Gdzie koty tam nie ja! :(
OdpowiedzUsuńW każdym razie masz bardzo przyjemnego bloga, na pewno zostanę na dłużej i czekam na kolejne recenzje. :)
Pozdrawiam. :)
Bardzo mi miło, że zostaniesz :) Pozdrawiam!
UsuńGdzieś kiedyś przemknęła mi przed oczami ta książka, ale jakoś po nią nie sięgnęłam.
OdpowiedzUsuńhttp://ksiazkomania-recenzje.blogspot.com/
Już czytałam gdzieś o tej książce :) Zainteresowała mnie bardzo. jednak na razie musi czekać na swoją kolej :)
OdpowiedzUsuńhttp://ksiazkomiloscimoja.blogspot.com/
Nominowałam cię do TAGu http://maniaczkawkrainieksiazek.blogspot.com/2015/08/tag-albo-albo.html Zapraszam do zerknięcia na pytania ;)
OdpowiedzUsuńKsiążkę o kocie przeczytam zawsze i wszędzie ;)
OdpowiedzUsuńUwielbiam kociaki, ale to mimo wszystko nie jest książka dla mnie ^^
OdpowiedzUsuńCześć! :) Nominowałam Cię do tagu książkowego, szczegóły tutaj: http://chaosmysli.blogspot.com/2015/08/tag-czas-letniego-szalenstwa.html
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie!
A. :)